وأرادت مندى به اين خاندان بزرگوار است در مقابل تقويت وتحليه مذكور مىشود ، وغرض از اين زيارة چون اظهار مشايعت ومتابعت واقعي از أهل بيت است ، وقوام أو به اين دو ركن بود لهذا اين دو مطلب در اين زيارة شريفه بأساليب مختلفه ووجوه متعددة متعددة مذكور شد ، گاهى به اين أسلوب در ضمن لعن أعداء اظهار أو شد بر سبيل استطراد واستتباع گويا چون ذكر مساوى آنها شد حالت اخلاص به هيجان آمد وشوق باطني در ثوران شد ، وبه مقتضاى محبت جبلى با اين طايفه وعداوت فطرى - " فطرة الله التي فطر الناس . . . " [ 30 الروم 30 ] - با آن قبيله اظهار برائت وبيزارى از آنها كرد . وگاهى به عنوان خصوص سيد الشهداء تولى اولياى أو وتبرى از أعداء آن جناب را سرمايه قرب وواسطه تقدم در پيشگاه جناب أحيت جل مجده وحضرت رسالت وجناب ولايت مآب وسيده نساء وحضرت مجتبى عليهم السلام - كه أقرب خلق خدايند بسوى أو ، وأحب ناسند از براي سيد الشهداء - قرار داده و " أتقرب إلى الله والى رسوله " تا آخر فقره سابقه را مىخواند ، وبعد از اينكه أو را مايه تقرب وواسطه تقدم قرار د داد ، تأكيدا للبراءة وتقويتا للمطلوب باز انشاء برائت فعليه مىكند . ومىگويند " برئت إلى الله " وگاهى خطاب را بعنوان عموم ميآورد ، ومتوجه بجميع أهل البيت مىشود ، وتقرب به خدا مىكند به اظهار برائت از دشمنان ايشان ، ودوستى با خود ايشان ودوستان ايشان ومىگويد " وأتقرب إلى الله واليكم " وگاهى به عبارت ديگر بر سبيل فذلكه وخلاصه گوئى مىگويد " انى سلم لمن سالمكم " تا آخر يعنى حاصل سخن اينستكه هر كه با شما است من با اويم ، وهر كه بر شما است من بر اويم ، آشنائى با جز ندارد ، ودر دنيا وآخرت شما را دارم فقط وشما مايه سعادت ووسليه نجات وقرب من هستيد .